Już od dwudziestu lat, AIDS jest największym zagrożeniem dla zdrowia, związanym z przypadkowymi i niezabezpieczonymi prezerwatywą kontaktami seksualnymi. Nie znaczy to jednak, że inne choroby, przenoszone drogą płciową zostały skutecznie pokonane. Niebezpieczeństwo zarażenia się syfilisem lub rzeżączką jest dziś równie wysokie, jak kilkanaście lat temu. Tym bardziej, że okazji do przeróżnych przygód jest dziś bardzo dużo, jako że możliwości nawiązywania kontaktów przez internet są niemal nieograniczone. Seks jest bardzo pożytecznym i pięknym elementem ludzkiego życia. Pod warunkiem jednak, że noc spędzona na dyskotece lub w saunie nie przyniesie niemiłej niespodzianki, w postaci długotrwałej i trudnej do wyleczenia infekcji.

Choroby weneryczne takie jak syfilis (kiła, lues) lub tryper (gonorea, rzeżączka) przenoszą się głównie przez błony śluzowe. Największe zagrożenie powstaje zatem podczas seksu oralnego lub analnego z osobą zarażoną. Przy odrobinie pecha zarazić się można już podczas zwykłych pieszczot, kiedy wydzieliny śluzowe z okolic genitalnych lub analnych lub nieco kału dostaną się na dłonie. Wystarczy potem potrzeć twarz, by zarazki dostały się do jamy ustnej i dalej do organizmu. Ten rodzaj przeniesienia infekcji nazywa się "fekalno-oralnym".

Najważniejszą sprawą po zakażeniu jest jak najwcześniejsze rozpoznanie choroby i podjęcie leczenia. Przy najlżejszych symptomach należy udać się do lekarza, aby ten przeprowadził odpowiednie testy i zaaplikował stosowne lekarstwa. Po postawieniu diagnozy, należy bardzo ściśle przestrzegać zaleceń, szczególnie jeśli chodzi o dawki i okres przyjmowania leków. Na "cudowne uleczenie" nie ma co liczyć. Choroba pozostawiona sama sobie, będzie się rozwijać. Nie leczony syfilis może nawet po kilku latach doprowadzić do śmierci.

Lecz właśnie wczesne symptomy są często ignorowane. Syfilis wywoływany jest przez bakterie treponema pallidum. Choroba przebiega w czterech stadiach. W pierwszym, które rozpoczyna się po około trzech tygodniach po zarażeniu, w miejscu gdzie wniknęły bakterie (najczęściej na genitaliach lub w ustach) tworzą się twarde grudki lub krostki. Może też wystąpić powiększenie gruczołów limfatycznych. Krostki te nie wywołują bólu i po kilku dniach znikają. Potem, przez jakiś czas panuje cisza. Dopiero około po dziewięciu tygodniach od zarażenia występują pierwsze wyraźnie wyczuwalne symptomy. Lecz i te, są często lekceważone lub fałszywie interpretowane. Stadium drugie to stan przypominający grypę. Podnosi się temperatura ciała, gruczoły limfatyczne nabrzmiewają. Krostki i grudki pojawiają się ponownie. Na ciele pojawić się może wysypka. Wszystko to znika po około czterech miesiącach - symptomy mogą się jednak pojawić ponownie. Czasami, wysypka pozostawia na skórze jasne, pozbawione pigmentu placki. Rzucają się one w oczy szczególnie na szyi, bo mają formę "obroży". Niektórym chorym wypadają w tej fazie choroby włosy, tworząc łyse "wysepki".

Po ustaniu symptomów drugiego stadium syfilisu, choroba zadomawia się trwale w organizmie nie dając o sobie znać. Wielu chorych żyje przez całe lata bez najmniejszych problemów zdrowotnych - przez cały jednak czas przenosząc bakterie na wszystkich partnerów seksualnych. Po dwóch do pięciu latach, choroba wchodzi w trzecie stadium rozwoju, atakując witalne organy, takie jak serce, system nerwowy i naczyniowy. Tworzą się rozległe owrzodzenia, które niszczą tkanki. Takie owrzodzenia mogą zaatakować serce, w wyniku czego dochodzi do zawału. Opisane symptomy, występują w około jednej trzeciej przypadków. Jeżeli i teraz nie podjęte zostanie leczenie, choroba wchodzi w stadium czwarte i ostatnie. Od zarażenia może upłynąć nawet dwadzieścia lat. Lecz wtedy, zniszczenia są tak rozległe, że prowadzą do paraliżu, uszkodzenia mózgu i demencji. Do leczenia syfilisu stosuje się antybiotyki. Terapia, która związana jest z regularnymi badaniami kontrolnymi trwać może nawet dłużej niż rok.

Z kolei tryper (gonorea) jest najpowszechniejszą na świecie chorobą weneryczną. Ocenia się, że rocznie zapada na nią około 60 milionów ludzi. Tryper wywołują bakterie neisseria gonorrhoeae zwane gonokokkami. Typowe symptomy to uczucie pieczenia w cewce moczowej, ból podczas oddawania moczu a także zółto-zielonkawa wydzielina. Podobnie jak w przypadku syfilisu, zarazić się można podczas uprawiania seksu oralnego lub analnego bez prezerwatywy. Nie leczony "trypelek" doprowadza do powstawania infekcji w coraz to nowych miejscach. Zajmuje prostatę, jądra, nasieniowody i cały męski system rozrodczy.

Najlepszym znanym zabezpieczeniem przeciwko chorobom wenerycznym jest prezerwatywa. Jeśli prowadzisz aktywne życie seksualne i szukasz przygód, pamiętaj o tym by się zabezpieczyć. W większości przypadków, chorobę weneryczną można wyleczyć. Na AIDS nie ma w dalszym ciągu skutecznego lekarstwa. A przecież lepiej stracić kilka sekund na założenie "kapturka", niż w kilka sekund stracić życie w wyniku śmiertelnej choroby.


Opracował: Dr Nick