Siedziałem w pubie, gdy przysiadł się do mnie chłopak. Na oko miał około 25 lat. Przystojny, zadbany. Na pierwszy rzut oka, trudno się było zorientować czy jest gejem, czy nie. Rozpoczęliśmy rozmowę i już po chwili wiedziałem, że pracuje w dużej firmie jako controller. Jeszcze kilka piw i weszliśmy na odwieczny temat. Rzuciłem przynętę i spytałem: "A gdzie twoja dziewczyna?". Spojrzał na mnie smutno i powiedział: "Nie mam dziewczyny. Nie znamy się i dlatego mogę ci powiedzieć. Nie kochałem się jeszcze nigdy ani z dziewczyną, ani z chłopakiem. Zawsze, kiedy ląduję z kimś w łóżku i ma do czegoś dojść - przechodzi mi ochota. Jeszcze przed chwilą miałem taką erekcję, że wszystko bym rozniósł, a nagle wszystko mi opada - i koniec. Chce mi się wyć"...

Problemy z erekcją ma wielu mężczyzn, a problem jest na tyle poważny, że na poważnie zajęła się nim medycyna. Statystyki podają bardzo różne dane i są dość niepewnym źródłem wiedzy na temat problemów najulubieńszej zabawki chłopców dużych i małych. Z jednej strony trudno precyzyjnie zdefiniować problemy z wzwodem, bo występują one w różnym nasileniu - od niegroźnych "awarii" po całkowitą impotencję. Dodatkowo, tylko niewielka część mężczyzn cierpiących na zaburzenia erekcji idzie z swym wstydliwym kłopotem do lekarza. Jeśli jednak przyjrzeć się liczbom, to od 20 do ponad 50 procent mężczyzn po 40-tce znać musi gorzki smak porażki w łóżku. Te same źródła mówią, że zaburzenia erekcji ma co 10-ty chłopak w wieku 18 - 35 lat! Opis łóżkowych kłopotów wygląda najczęściej tak, jak opisał je nieznajomy z pubu: Podczas pieszczot wstępnych wszystko jest w porządku. Chłopak jest podniecony, co wyraźnie dokumentuje imponująca zawartość slipów. Kiedy jednak partner daje do zrozumienia, że chciałby więcej, następuje katastrofa. W chwili, gdy trzeba założyć prezerwatywę, to najczęściej nie ma już na co. Pacjenci praktyk seksuologów dodają zwykle, że panicznie boją się stracić ukochanego partnera z powodu swej "niemocy": "Bo przecież on nie będzie chciał ze mną być, jak nam w łóżku nie wychodzi!"

Przyczyny zaburzeń erekcji są skomplikowane. Lekarze rozróżniają generalnie dysfunkcję psychiczną lub fizyczną. Metoda diagnozy jest prosta: Jeśli pacjent ma tzw. "poranny namiocik" i zaspokaja się onanizmem - to fizycznie jest zdrowy, a w grę wchodzić mogą tylko przyczyny psychiczne. Jeśli natomiast kłopoty z wzwodem przez dłuższy czas, nie może się zaspokoić masturbacją i nie ma "porannego suchostoju" - to najpewniej przyczyna leży w zaburzeniach organicznych. Często jednak, jedna przyczyna powiązana jest z drugą. Niewielkie problemy z erekcją szybko przeradzają się w masywną dyskunkcję spowodowaną panicznym strachem przed utratą sprawności seksualnej. Każdy nieudany kontakt strach ten pogłębia i koło się zamyka.

Stres, depresja, przepracowanie, kłopoty domowe, wygórowane oczekiwania (dlaczego nie mogę się spuścić trzy razy pod rząd!!!), seks traktowany jako sport wyczynowy (zaliczam każdego, kto się napatoczy!) - wszystko to zabija w "maluchu" chęć do zaprezentowanie się w całej okazałości. Najlepszym przykładem działania stresu jest los tych, którym się wydaje, że "mogliby zawsze i w każdej sytuacji". Wiadomo, że tylko niewielu mężczyzn potrafi podniecić się podczas kręcenia gejowskich "pornoli"! Większość daje za wygraną już po paru minutach.
Mężczyzna jest istotą bardzo skomplikowaną. Impuls, powodujący wzwód powstaje w mózgu. Wyzwolony jest wrażeniami zmysłowymi (wzrok, dotyk, zapach) i fantazjami erotycznymi. Specjalne substancje i impulsy elektryczne przenoszą polecenia do ciał jamistych penisa, który zaczyna napełniać się krwią. Ale w mózgu powstawać mogą również impulsy hamujące wzwód. Brak koncentracji, nieumiejętność zrelaksowania się, działają na erekcję zabójczo.

Czujesz się źle, nie masz energii, nic Ci się nie chce a seksu najmniej? Może jesteś po prostu chory - tylko o tym nie wiesz! Problemy z wzwodem wzmagają choroby takie jak arterioskleroza, cukrzyca, choroby serca, systemu nerwowego i nieprawidłowe działanie tarczycy. Nasz "little Willy" nie lubi lekarstw obniżających ciśnienie, łagodzących migrenę, leków antydepresyjnych, uspokajających, pobudzających, nasennych, niektórych preparatów hormonalnych zawierających estrogeny i gestageny.

Uwielbiasz szalone, całonocne balangi z prochami, papierosami i alkoholem, po których musisz rano wstać do pracy? Nie dziw się, że Ci potem nie wychodzi w łóżku. Powiedzmy brutalnie i otwarcie: Papierosy, alkohol w nadmiarze, nadwaga, tłusta dieta to dla "małego" zabójstwo! Badania wykazują, że palacze cierpią na kłopoty z erekcją aż dwukrotnie częściej niż wolni od nałogu!

Często pomaga już otwarta, szczera rozmowa z partnerem. Spokojnie wyłóż karty na stół. Jeśli Twój partner zareaguje brakiem zrozumienia - to i tak nie był to człowiek, z którym powinieneś się związać. Zadbaj o atmosferę. Romantyczna kolacja przy świecach, wspólna kąpiel w wannie, wino lub szampan (nie przesadzać!) rozwiązuje niejeden kryzys bez pomocy specjalisty. Jeśli nic nie pomaga - musisz udać się do psychologa. Jeśli stwierdzi on organiczne przyczyny braku wzwodu - nie załamuj się. W sytuacjach kryzysowych pomaga "cock-ring" czyli gumowa opaska nakładana na genitalia i powstrzymująca odpływ krwi z członka. Można też zastosować specjalną pompkę (można dostać w sex-shopach) lub łyknąć viagrę (nie stosować gdy masz uszkodzoną wątrobę, chore serce lub niektóre schorzenia oczu). Nie możesz brać viagry? Pozostaje Ci jeszcze zastrzyk z prostaglandyny prosto w ciało jamiste wywołujący erekcję (SKAT). Terapia ta jednak musi być przeprowadzona pod nadzorem lekarza. Jeśli nic nie pomaga - lekarze decydują się czasem na wszczepienie choremu protezy hydraulicznej. Mała pompka, ukryta w mosznie (woreczku zawierających jądra) powoduje sztuczny wzwód.

Pamiętaj, że sam możesz zadbać o poprawę sprawności seksualnej