Prawzorem męskiej bielizny był listek figowy. Wiemy o tym z Biblii, choć Pismo nie wyjaśnia wszystkiego do końca. Nie mówi na przykład, jak listek przytwierdzony był do ciała i czy jego wielkość i kształt wystarczały do przykrycia wszystkich detali męskiej anatomii. O tym, co działo się potem - historia przez bardzo długi czas milczy. Około 5300 lat temu, pewien mężczyzna wędrował przez tyrolskie Alpy odziany w skórzaną przepaskę lędźwiową. Jego doskonale zachowane w lodowcu ciało odkryto w roku 1991. Także zmarły w roku 1352 przed naszą erą młody faraon Tutankhamun odziany był w ostatnią podróż w 145 warstw przepaski lędźwiowej. Ta obfitość uzasadniona była z pewnością troską sprawiających faraonowi pochówek o jego komfort w Krainie Cieni. Tak czy inaczej, możemy przyjąć, że przez długie tysiąclecia, mężczyźni ubierali się w rodzaj pieluch. Długi pas tkaniny lub miękko wyprawionej skóry owijali wokół bioder i przekładali przez krocze. Taką tkaninę lub skórę można było łatwo wyprać lub wyczyścić. Jeszcze w roku 1835 pasterze w południowo-zachodniej Francji ubierali się w przepaski biodrowe, o czym wiemy z zapisków Abela Hugo, brata znanego pisarza Victora. Abel wydawał się być zainteresowany nie tylko przepaskami...

Podczas Pierwszej Wojny Światowej, żołnierze po wszystkich stronach frontu nosili już kalesony z guzikami. Kalesony te były często uformowane anatomicznie, poprzez wszycie w krocze dodatkowego trójkąta. Były bardzo wygodne, dlatego też, gdy opustoszały okopy, mężczyźni nosili je dalej. Ale nawet podczas Drugiej Wojny Światowej, gdy Europa dawno nosiła już gacie, japońscy piloci w dalszym ciągu tkwili w pieluchach, które zgodnie z wyniesioną z Chin tradycją miały kształt koperty. Jak widzimy, postęp w rozwoju intymnej części męskiej garderoby następował bardzo powoli. Bielizna - nie tylko damska, także męska - zawsze utożsamiana była z moralnością. Do dziś w języku polskim pokutuje słowo "niewymowne", które znaczy po prostu "kalesony". W latach 70-tych, socjalistyczne wzornictwo ukuło termin "trójkąt męski", z którego naśmiewano się przez następne dwadzieścia lat. A "trójkąt" to były po prostu majtki. Na przełomie wieków, w epoce wiktoriańskiej (od imienia królowej brytyjskiej Wiktorii) pruderia i zakłamanie osiągnęły apogeum. Echo tych ponurych czasów słychać do dziś. Można śmiało powiedzieć, że przeróżne seksualne upodobania związane z bielizną i "fetyszami" to właśnie relikt tych czasów.

Ważnymi wydarzeniami w historii męskiej bielizny było wynalezienie w roku 1793 przez Eli Whitney'a metody przemysłowej produkcji tkaniny bawełnianej zaś w roku 1846 maszyny do szycia przez Eliasa Howe. Oba te wynalazki umożliwiły masową produkcję konfekcji. Do tej pory bowiem, bielizna szyta była ręcznie przez panie domu lub służące. Rozpoczęła się trwająca do dziś rewolucja przemysłowa. Ogromne fabryki zatrudniały wielkie rzesze robotników, pracujących przy gigantycznych krosnach, produkujących tysiące metrów tkanin. Robotnikami byli imigranci z najbiedniejszych regionów Europy. Liczyła się dla nich głównie praca - a dopiero potem wysokość zarobku. Inne fabryki przerabiały maszynowo bawełniane tkaniny. Centrum wytwarzania "drugiej skóry mężczyzny" powstało w Stanach Zjednoczonych - kraju, który jest ojczyzną największego wynalazku w dziejach przemysłu: produkcji masowej. Około roku 1910-tego, męska bielizna wkroczyła do reklamy.

Sto lat temu, na długo zanim Calvin Klein wymyślił, że bielizna jest także częścią męskiej garderoby, twardzi jak stal faceci ubierali się głównie w coś w rodzaju śpioszków: jednoczęściową kalesonokoszulę z guzikami od krocza do szyi. Tę zabawną kombinację oglądać można teraz w komediach westernowych, kiedy bohaterowi opadają spodnie. Owe śpioszki służyły też jako piżama i podobnie jak ich właściciele miały bardzo rzadki kontakt z mydłem i wodą. Niejaki dr Gustav Jaeger przekonywał w roku 1880, że higiena ciała jest niezbędna dla zachowania zdrowia. Dopiero w roku 1901, amerykańskie zakłady P.H. Hanes Knitting Company wprowadziły na rynek dwuczęściową kombinację męskiej bielizny. Komplet ten oferowany był w katalogu sprzedaży wysyłkowej, więc rysunki "półnagich" facetów wzbudzały wielkie emocje. Katalogowa oferta zawierała wiele "patentowanych" rozwiązań. Niektóre modele miały otwarte rozporki, inne zapinane na guziki. Były także odpinane z przodu lub z tyłu klapki.

W latach trzydziestych, światem mody męskiej wstrząsnęła kolejna nowość, do dziś związana z magicznym słowem "jockey". Wytwórnia Coopers Incorporation wypuściła na rynek majtki męskie z frontem uformowanym w kształt litery Y. Forma i marka zachowały się do dziś, a ten rodzaj bielizny nazywa się po angielsku "briefs". "Jockey" zaprezentowany został publiczności 19 stycznia 1935 roku w Chicago. Tego dnia, miasto nawiedził straszliwy huragan i dyrekcja domu towarowego "Marshall Field and Company" doszła do wniosku, że w obliczu takiej tragedii nie należy niepotrzebnie szokować klientów. Nakazano usunięcie bielizny z wystawy. Zanim jednak polecenie zostało wykonane, klienci wykupili cały zapas - 600 sztuk. Od tej pory, śpioszki i ich mutacje odeszły do lamusa historii. Kolejną nowością było użycie tak oczywistego dziś elementu jak gumki (lub elastycznej taśmy) zamiast guzików. W taki sposób powstały słynne "bokserki".

Żyjemy dziś w czasach, w których moda na szczególny fason bielizny związana jest niemal z filozofią życiową ich użytkownika. Są faceci, którzy nigdy w życiu nie założą obcisłych slipów, inni prowokują wzorzystymi tkaninami w misie lub w motylki. Jeszcze inni demonstrują swe upodobania, nosząc elastyczną markową taśmę Calvina Kleina zawsze powyżej paska od spodni. A wszystko to zaczęło się od... listka figowego. I co wy na to?

W następnym odcinku: Historia kultowej części bielizny zwanej T-Shirt'em.


Opracował: ®OME©

Przeczytaj także:
Calvin Klein - Mistrz apetycznego opakowania: http://www.gej.net/lifestyle_moda_ck.phtml
Jak slipy to hipy - Erotyczna bielizna męska: http://www.gej.net/lifestyle_olafbenz.phtml