W toalecie pewnego klubu w Londynie spotkałem chłopaka imieniem Lee. Pomijając fakt, że nosił tylko baaaardzo skąpe stringi i nasmarowany był od stóp do głów olejkiem, jego uśmiech był sympatyczny i niewinny jak łza. Aby wykluczyć wszelkie domysły, muszę wyjaśnić, że toaleta weszła krótkotrwale w zaszczytną rolę garderoby dla gwiazd wieczoru - wśród nich właśnie Lee. Witajcie w świecie konkursów amatorskiego stripteasu! Podczas gdy błyszczące w świetle halogenów ciała tłoczyły się przed lustrem, spytałem Lee, co skłania go do tego, aby rozbierać się przed bandą nieznanych mu chłopaków? "Co? Forsa! Kasa! Szmal! Rozumiesz? Wygrałem już kilka konkursów i wygram I ten. Zobacz tylko te pasztety..." Przy ostatnim zdaniu, Lee ściszył głos do szeptu, ale stojący obok chłopcy i tak go usłyszeli. To część jego psychologicznej strategii. Rozłożyć przeciwnika zanim wyjdzie na matę.

Na ów wieczór, Lee przygotował program specjalny dla wielbicieli militariów. Sceniczny pseudonim - "Komandos". Kostium, z którego wyłuskiwał się partiami to mundur moro i maska na twarzy. Do tego maskujące pręgi na ciele. Czy ma tremę przed występem? "Eeee tam. Zanim wyjdę, dostaję lekkiego kopa adrenaliny. Bez tego nic nie wychodzi. Wiesz, jestem ekshibicjonistą. Lubię jak na mnie patrzą." Ale jak to jest - na golasa przed całą widownią? "Czasami faceci potrafią być chamscy. Wrzeszczą i gwiżdżą. Nie zwracam na to uwagi. Jestem profesjonalistą, kapujesz?" O karierze profesjonalnego stripteasera marzy wielu ładnych chłopaków na Zachodzie. Rozbieranie się w klubach przynosi niezły zarobek. Wielu z nich pracuje dodatkowo jako modele lub kręci filmy porno. Koniec konwersacji z Lee. Wysztafirowana drag queen, wyglądająca jak uboga krewna Sharon Stone zaprosiła go na scenę. Jeszcze odrobinka sprayu pod pachy i kropelka żelu na włosy i Lee znikł. Pojawił się za to natychmiast w świetle dyskotekowych jupiterów. Co za wdzięk! Co za czar! Co za seks! Jak on potrafi się ruszać! No i oczywiście - wygrał! Czy miał ktoś wątpliwości?

Podobna sceneria - wielka dyskoteka w Niemczech. Półmrok, powietrze jest ciężkie od papierosowego dymu i rozgrzanych ciał. Migające różnokolorowe światła i dudniące z wielkich głośników techno wprowadzają tańczących w hipnotyczny trans. No i coś jeszcze: na niewielkich podestach ustawionych na parkiecie wije się czterech świetnych i roznegliżowanych chłopaków. Roznegliżowanych! To za mało powiedziane! Jeden ubrany jest w coś w rodzaju roboczego kombinezonu z nogawkami obciętymi na wysokości pośladków. Przednia klapka jest otwarta, wisi na jednym guziku. A pod spodem nie ma nic! Każdy ruch tancerza odsłania rąbek tajemnicy... Inny nosi obcisłe bokserki z rozporkiem, jeszcze inny slipy zrolowane niemal do samego krocza. Czysty grzech! Całą tę ekipę chłopaków zwanych "go go" właściciel zwerbował z grona bywalców lokalu. Poprzednio, za wstęp i drinki musieli płacić. Teraz - nie dość, że sami zarabiają, to jeszcze na ich rozbieranki wszyscy się gapią! Dyskoteka w Pradze. Na niewielkiej scence prezentuje się kilku chłopaków jeden za drugim. Żaden nie jest profesjonalistą, ich pokaz nie jest wystudiowany, nie mają żadnych kostiumów. Ale każdy jest zgrabny, ładny i sympatyczny. Na koniec największa atrakcja: chłopcy prezentują ulubioną czynność, którą zwykle uprawia się w samotności. Nie wszystkim udaje się osiągnąć orgazm, ale nawet ich wysiłki nie są pozbawione nutki humoru.

Zmiana dekoracji: Pewien mój znajomy, właściciel sporej dyskoteki w Warszawie postanowił zorganizować konkurs amatorskiego stripteasu amatorskiego. Jako główną nagrodę wyznaczył sumę pięciu tysięcy złotych! I co? Myślicie że ktoś się zgłosił? Otóż nikt!
Od tego czasu zadaję sobie pytanie - czy polscy chłopcy są bardziej pruderyjni niż Czesi czy Niemcy? Z pewnością nie! Pewien cudzoziemiec, który występował niedawno w programie telewizyjnym powiedział bez ogródek, że chłopcy są u nas "bardzo łatwi". A może zaliczamy się do gatunku "cichodajków" (można się puszczać, byle nikt nie wiedział). Tak czy owak - z erotyką w polskich lokalach gejowskich jest bardzo kiepsko. Niemal wszystkie szumnie zapowiadane występy stripteaserów były żałosne. Regułą jest, że po zdjęciu ostatniej części garderoby, owi "profesjonaliści" chwytają się kurczowo za przyrodzenie i uciekają z parkietu. No i co z tym zrobić? Tom Sheppard, autor książki "Tales of Gay Men, Sex, and Power" (Baśnie o gejach, seksie i mocy) poświęcił sporo uwagi podświadomemu pragnieniu wielu młodych gejów "pokazania się", bezpiecznego i pozytywnego przeżycia ekshibicjonistycznego wstrząsu. Mówi on, że eksponowania nagości trzeba się nauczyć. W tej dziedzinie inne nacje rzeczywiście nas wyprzedzają. Trudno się nam równać z obytymi z nagością Skandynawami, lub z Niemcami z ich ruchem FKK (kluby nudystyczne). W wspomnianej książce czytamy, że trening można rozpocząć w domu przed lustrem. Można przy tym włączyć muzykę lub film erotyczny na wideo i wsłuchać się w własne doznania. Zdobyte umiejętności można wypróbować na prywatnej imprezie lub przed wypróbowanymi przyjaciółmi. Kolejnym krokiem może być mała prowokacja na parkiecie w dyskotece - zdjęcie koszulki lub rozpięcie spodni. Entuzjastyczna reakcja otoczenia na pewno będzie nagrodą za odwagę. Wreszcie - przyjdzie czas, by osiągnąć najwyższy stopień wtajemniczenia. Wspomniany Lee już go osiągnął. I dobrze z tego żyje, a gejowskie dyskoteki są ciekawsze od tych w Warszawie... Jak długo jeszcze!!!

®OME©

Chcesz się sprawdzić - napisz do klubu Queer: KLIKNIJ