Jakiś czas temu wybranka mego serca miała okazję rozmawiać z osobą „nawróconą”. Dziewczyna, gdy dowiedziała się o homoseksualnej orientacji mojej kobiety, stwierdziła, że jest to kara za jakiś grzech, a zadaniem grzesznicy jest uwolnić się od niego i odnaleźć powrotną drogę do bram niebieskich.
Z zainteresowaniem przysłuchiwałam się relacjom z tej rozmowy, z nieukrywanym, wymalowanym na twarzy wrażeniem, że wiara tejże dziewczyny przerodziła się w zaawansowany fanatyzm…

Czas poświąteczny jest jak dla mnie najdogodniejszym do tego typu rozważań. Jako lesbijka przeszłam w swym życiu czas, w którym godziłam ze sobą wiarę i orientację. Jakaś siła wyższa nie pozwoliła mi ulec presji innych - jakobym miała wybierać pomiędzy jednym a drugim. Błędnym, niepisanym i nie objętym umysłem znacznej części heteroseksualistów jest przekonanie o heteroseksualności ich wiary. Wszystko zresztą co najlepsze, wielcy pisarze, artyści i historyczni bohaterowie, w ich mniemaniu są hetero. Ich heteroseksualnemu wyobrażeniu brakuje jedynie tego, aby również co lepsze meble, a nawet płyn, którym poją swoje pralki, był produkowany przez heteroseksualistów. Do głowy im nie przyjdzie myśl, że produkty te może tworzyć dla nich jakiś gej z Wąchocka. Jeśli już jednak ktoś ze świata homosiów zechce cokolwiek stworzyć własnymi rękoma, powinno to niezwłocznie zostać opatrzone znakiem „Produkt zawiera śladowe i...   ( Pozostało znaków: 6472 )