Wydawać by się mogło, że literatura gej-les na dobre osadziła się w polskim pejzażu, nie sposób już zliczyć wszystkich książek o tej tematyce, które w ciągu ostatnich pięciu lat ukazały się na rynku, zarówno jeśli chodzi o tłumaczenia, jak i rodzimą produkcję. A jednak wbrew pozorom to osadzenie jest wyjątkowo płytkie, skoro dostajemy dopiero drugą propozycją książkową omawiającą ten fenomen.

Jest nią „Literatura, której nie ma. Szkice o polskiej literaturze homoseksualnej” Wojciecha Śmiei. Pierwsze było „Homo niewiadomo” Błażeja Warkockiego z 2007 r. O ile jednak Warkocki skupił się na współczesnych pisarzach i pisarce (Grzegorz Musiał, Izabela Filipiak), do tego sporo miejsca poświęcając twórcy wcale nie tak oczywistemu w kontekście homoseksualizmu (Andrzej Stasiuk), o tyle Śmieja zapuszcza się w rejony bardziej odległe w czasie, zaczynając od pisarza najbardziej kanonicznego w tym kontekście – Jarosława Iwaszkiewcza.

Homo-literatura

Zacząć trzeba od samego pojęcia „literatura homoseksualna”, które wciąż wywołuje kontrowersje. Śmieja we wstępie wyjaśnia: „Dla wielu ludzi pytanie o seksualność literatury wydawać się może obrazoburcze. Niemniej jednak tematyka miłości, pożądania i seksualności jest w...   ( Pozostało znaków: 6056 )

adopcja akcja ameryka anna grodzka coming out debata dyskryminacja elżbieta radzis... festiwal film homofobia internet kampania kampania przeci... kino konkurs kph krakow książka kultura lgbt literatura marsz równości małżeństwa małżeństwa jedn... muzyka niemcy parada platforma obywa... polityka poznań prawo queer reklama replika robert biedroń sejm sport spotkanie sąd telewizja usa warszawa wielka brytania wrocław wybory wybory 2011 wywiad zielona góra związki partner...