Divy gejowskie to szczególny przypadek herosów, których pełno w męskiej kulturze hetero, czyli w patriarchacie.

Czy heterycy mają swoje divy? - pytał czytelnik Innej Strony przy okazji portretu gejowskiej divy Cher, który opublikowaliśmy z okazji jej urodzin. Oczywiście, że tak! Heteryckimi odpowiednikami Madonny, Marleny Dietrich czy Lady Gagi są postacie takie jak James Bond, Clint Eastwood czy Will Smith. Gejowska kultura kocha Madonnę, podziwia ją i czci, ale nie pożąda (pożąda raczej jej faceta, pięknego Jesusa Luza) – podobnie kultura heteryków kocha Bonda, podziwia go i czci, ale nie pożąda (pożąda raczej jego kolejnych kochanek). Madonna jest superkobietą, Bond – superfacetem. Gejów i heteryków łączy ten sam rodzaj kultu – tylko jego obiekt jest inny ze względu na odwrotny kierunek pożądania.

Patriarchat obsadza ludzi w sztywnych rolach w zależności od ich płci, a seksualnej orientacji innej niż hetero w ogóle nie dostrzega. Dla mężczyzn przewiduje role zdobywców świata i zdobywców kobiet. Chłopców uczy się, że mają nie płakać i robić kariery. Być w życiu Kimś. Być tzw. prawdziwym mężczyzną. Już nawet nie stuprocentowym, tylko dwieście, albo trzystaprocentowym. Zdolnym do panowania nad emocjami, silnym, władczym, nieczułym, pewnym siebie i zadowolonym z siebie, zawsze gotowym na uratowanie świata i na...”zaliczenie panienki”. Czasem skrywającym jakąś traumę z dzieciństwa, czasem posiadającym nadprzyrodzone moce. Dlatego chłopcy/mężczyźni hetero chcą być tacy jak Superman, jak Batman, jak Terminator. Jak Humphrey Bogart, Bruce Willis (ileż razy on ratował świat?!), Robert DeNiro, Ernest Hemingway albo Bogusław Linda.

Mężczyzna homoseksualny dorastający w takiej kulturze zgodnie z jej nakazem też chciałby zdobywać świat. Tyle tylko, że nie ma ochoty na „zaliczanie panienek” – wolałby zaliczać facetów (aktywnie lub pasywnie). I z tego właśnie przesunięcia kierunku pożądania kwitnie w kulturze gejowskiej kult nie herosów, ale div – kobiet, które podobnie jak herosi zdobywają świat, są niezależne i władcze, często po przejściach i z doświadczeniem. No, i – co bardzo ważne - seksualnie wyzwolone. Prezentują kobiecość już nie stuprocentową, ale dwieście czy trzystaprocentową. Tina Turner na scenie nie nosi po prostu szpilek, tylko 12-centrymetrowe sztylety, podobnie jak Bond nie jeździ po prostu dobrym samochodem, tylko pełnym gadżetów cackiem. Suknia Marleny Dietrich miała za zadanie uwydatniać jej kobiece kształty, podobnie jak kostium Supermana - męskie. Odpowiednikiem monstrualnej klaty niezniszczalnego Terminatora są w kulturze gejowskiej spiczaste cycki Madonny z „Blonde Ambition Tour”. Przesadzona, odrealniona męskość i kobiecość. Odpowiednikiem Bonda popijającego martini z tabunem „gotowych na wszystko” kociaków w bikini jest Mae West, która, gdy zastaje pod drzwiami swego apartamentu ośmiu napalonych przystojnych absztyfikantów, rzuca im: "Chłopcy, jestem dziś bardzo zmęczona - jeden z was zostaje. Resztę zapraszam" (film "Sekstet"). A Lady Gaga w kosmicznych strojach zaciekle występująca w obronie naszych praw to po prostu gejowski Batman czuwający nad ‘Gaytham’ City.

Wspaniałym przykładem filmu opiewajacego kult herosów jest "300" (2006) Z. Snydera z Geraldem Butlerem w roli Króla Sparty. Jego Leonidas definiuje się m.in. poprzez to, że nie jest gejem - Atenczyków, o których mówi, że są "boy-lovers", ma w pogardzie. Jest potężny, posępny, okrutny, twardy, nieczuły i zawsze tak śmiertelnie poważny, że aż... groteskowy. Divy znacznie częściej mają poczucie humoru na własny temat - Samantha Jones z "Seksu w wielkim mieście" umie śmiać się z siebie.

Divy, podobnie jak herosi, mają nieustabilizowane życie rodzinne – bycie przykładną mamusią/tatusiem jest nie dla nich. Meryl Streep – wielka aktorka, która ma jednego męża od ponad 30 lat, czwórkę dzieci i zero skandali na koncie, może być divą gejowską tylko, gdy ją odegra (np. w „Diabeł ubiera się u Prady”). Podobnie jak nudziarz Harrison Ford, który elektryzuje heteryków tylko, gdy jest Indianą Jonesem albo Jackiem Ryanem. Niejako konsekwencją nieustabilizowanego życia rodzinnego jest bogate życie erotyczne. W słowniku div i herosów termin „monogamia” nie istnieje. Liza Minnelli śpiewa w „Kabarecie”, że przemierzyła Europę „wzdłuż i wszerz, z góry na dół i… mężczyzna po mężczyźnie”, a James Bond ma obowiązkowo nową kochankę w każdym odcinku swych przygód. Seksualne wyzwolenie i erotyczna atrakcyjność imponują zarówno gejom, jak i heterykom.

Być może divy to swoisty substytut: geje chcą być jak one nie dlatego, że chcą być silnymi kobietami, ale dlatego, ze chcą bez owijania w bawełnę zdobywać mężczyzn tak jak one. Facetów zaliczających ciacha mamy na razie tylko w gejowskim porno, bo patriarchat tłamsi seksualność gejów spychając ją na margines kultury. Dlatego na razie dopuszczalne są tylko zakamuflowane sugestie: spójrzcie na clip Kylie do „Slow”. Kto nie jest w temacie, nie zaczai. Kto zna kod – natychmiast zauważy, że filmik powstał przede wszystkim z myślą o gejowskiej publiczności. Kylie mogłaby mieć każdego z tych modeli w kąpielówkach przeciągających się wokół niej. Który gej nie chciałby leżeć tam zamiast niej?

Kylie - 'Slow'





Gdy kultura gejowska ulegnie dalszej emancypacji, a patriarchat trochę zluzuje, pojawią się też otwarci geje nie wstydzący się otwarcie zdobywać i świata, i facetów. I divy będą się musiały posunąć. Pierwsze jaskółki już są. To np. Brian Kinney, najpopularniejszy bohater kultowego serialu „Queer as folk”. Ma serce z kamienia, świat u stóp (świetnie zarabia, ma ekstra mieszkanie, jeździ super bryką itp.) i żaden facet mu się nie oprze. Może następny będzie Adam Lambert, pierwszy piosenkarz lansowany przez wielką amerykańską wytwórnię, który ujawnił się nie będąc u szczytu sławy, ale na początku kariery? Lambert wygląda i śpiewa, jakby był cudownym dzieckiem Cher i Michaela Jacksona a z seksualnością się nie kryje – podczas transmitowanego przez telewizję występu bez ogródek namiętnie całował się z muzykiem ze swego zespołu.

Adam Lambert – 'If I had you'



Póki co jednak div mamy znacznie więcej w gejowskiej kulturze niż wyoutowanych gejów z wyzwoloną seksualnością.

Pamiętać też należy, że zarówno divy jak i herosi są zjawiskami kulturowymi, a nie matematycznymi – nie sprawdzają się zawsze. Istnieją więc geje zakochani w herosach i heterycy w divach, są też i tacy mężczyźni, na których ani divy, ani herosi specjalnie nie działają.

A co z kobietami? Czy mają swoje divy, swoich herosów? O tym następnym razem.