Żyjemy w coraz bardziej różowych, post-brokeback-mountainowych czasach, kiedy finaliści programów idola wykrzykują swoją homoseksualność na okładkach największych muzycznych magazynów z tradycjami; gdy trwa odliczanie, w której soap operze jako następnej dojdzie do męsko-męskiego pocałunku. Wydawać by się mogło, że ostoje popkultury: kino, telewizja, przemysł muzyczny, nie potrzebują już uzasadnienia na treści nieheteryckie.

Lambert symulował seks oralny z tancerzem - z retransmisji na Wybrzeże Zachodnie rzeczone urywki wymontowano

Okazuje się jednak, że niekoniecznie, i etykietka gay nadal traktowana jest przez przemysł rozrywkowy z wielką powściągliwością. Niedzielna gala American Music Awards pokazała dwie rzeczywistości. Kiedy jawnie homoseksualny Lambert podczas dynamicznego występu najpierw symulował seks oralny z tancerzem, by następnie sążniście ucałować klawiszowca, telewizyjne kamery uciekały w ciemność z gracją panienek z prowincji, wstydliwie spuszczających oczy. Z retransmisji na Wybrzeże Zachodnie rzeczone urywki w ogóle wymontowano, podobnie jak nieudane lądowanie na tyłku Jennifer Lopez, co daje porównanie skali zażenowania.
Można rzecz jasna wskazać, stacja ABC należy do koncernu Disneya, ale też firmowane przez niego rozrywkowe przedsięwzięcia od lat nie są równie powściągliwe w stosunku do seksualności międzypłciowej.

Pikanterii środowiskowej wydarzeniom AMA dodaje fakt, że Lambert, wpisany przez magazyn OUT na listę 100 najważniejszych osób roku, przez chwilę znalazł się w nieprzyjemnym klinczu z szefem czasopisma. W liście otwartym naczelny zarzucił mu, że próbuje się odgejowić, żądając np. unikania pewnych kwestii w wywiadzie, oraz by na okładkowym zdjęciu znalazła się także kobieta oraz osoba heteroseksualna (inna rzecz, że okładka skonstruowana została z niezwykle staranną polityczną poprawnością).

Lambert jest gejem, ale nie identyfikuje się z kwestiami politycznymi

Lambert odpalił kontrę w wywiadzie dla tygodnika Entertainment Weekly, twierdząc, że owszem, jest gejem, ale nie identyfikuje się z kwestiami politycznymi, kojarzonymi z działalnością tak pisma, jak i ruchu w ogóle. Kwestie "homomałżeństw" i adopcji go nie interesują, jest przede wszystkim showmanem i człowiekiem rozrywki, i wyłącznie w tym kontekście chce być postrzegany. Nawet jeśli na scenie nieskrępowanie wyraża swą seksualność, nie chce przez to powiedzieć niczego więcej.

Pod podobnym ostrzałem od jakiegoś czasu znaleźli się twórcy i dystrybutorzy nagrodzonego w Wenecji filmu A Single Man, w reżyserii Toma Forda (Złoty Lew dla Colina Firtha oraz Queer Lion od jury LGBT). Uważni obserwatorzy, których nie brakuje w internecie, wytknęli kampanii reklamowej filmu stopień, w jakim starannie pomijany jest fakt, że jego bohaterem jest gej. Na wszystkich materiałach graficznych Firthowi towarzyszy Julianne Moore, za niewiele mówiący uznano zwiastun filmu i kolejne wersje plakatów.

Czy fakt, że film nakręcony został przez znanego homoseksualnego designera, na podstawie powieści znanego homoseksualnego pisarza, którego bohaterem jest profesor, zmagający się ze śmiercią swojego homoseksualnego partnera, jak wielu gejów w ostatnich dekadach, jest wystarczający, by uznać film za gejowski? Tak reżyser, jak i szefowie firmy dystrybucyjnej zbywają wszelkie pytania wprost.

Tom Ford: tragedia filmowego bohatera jest tragedią ogólnoludzką

W ostatnich wywiadach Tom Ford uderza w tony Lamberta: przede wszystkim jest twórcą i człowiekiem. Oczywiście, że homoseksualizm znajduje ujście w jego twórczości, ale tragedia filmowego bohatera jest tragedią ogólnoludzką. To deklaracja nieco wymijająca, zwłaszcza wobec faktu, że film wchodzi póki co tylko do ograniczonej dystrybucji w dużych amerykańskich miastach, i to tylko z uwagi na spore szanse oskarowe.



Oczywiście, ze strony biznesu jest to zabieg celowy, bo do czego prowadzi metkowanie brandem 'gay' pokazują propozycje stacji Logo, skierowanej tylko do homoseksualnej publiczności. Na rocznej liście kandydatów do teledysku roku na próżno szukać wykonawcy, który szerzej przebiłby się do powszechnej świadomości. Z drugiej strony jednoznaczne oznakowanie produktu jako gejowski nadaje mu a priori piętno polityczne, bo wiadomo, czym dziś jest gejostwo: to nieustająca awantura o związki, dzieci i niekończące się krzyki o jakieś prawa.

Koniec końców wszystkim zapewne te przepychanki wyjdą na dobre. Twórcom - bo nie dali się zamknąć w homoseksualnej szufladce, a jednocześnie dzięki takim kontrowersjom do gejowskiej publiczności dociera bocznym torem sygnał, że w gruncie rzeczy jest to produkt właśnie dla nich. Producenci i dystrybutorzy odetchną z ulgą, bo w oficjalnych wypowiedziach pozbędą się krępujących konotacji i zarzutów o 'propagowanie homoseksualizmu'. Zawiadowcy mediów gejowskich zaś będą mogli złożyć głowę do poduszki w budującym poczuciu, że stoją na straży gejowskich interesów i społecznościowych wartości.