innastrona.pl · PROFILE Rodski Lublin

Profil http://www.innastrona.pl/user/rodski/

Rodski, Lublin (20 lat)

Województwo:	Lubelskie
Gadu-Gadu:	brak
Ostatnie logowanie:	środa 11:02

Profil został otwarty: 2011.03.24 20:42. Od tego czasu jesteś moim 2740 gościem.

podaruj przyjaciela IS

Moje serduszka (36):

Serduszka otrzymane od osób, które zrezygnowały z profilu są automatycznie usuwane.

porozmawiaj

wiadomość

złote serce!

serce!

znajomy

powiększ zdjęcie

zdjęcie "z twarzą"



Użytkownik posiada własną galerię Liczba dodatkowych fotek: 5
» zobacz dodatkowe fotki

kolejna poranna gazeta do przeglądania.
ciekawość sama też się nie zaspokoi.

Oglądam coś online i bezmyślnie odwiedzam wciąż te same strony internetowe. Odwiedzam tatę. Toczę nierówne bitwy z podświadomością. Słucham muzyki odpływając sobie na trochę. Ustawicznie szukam w sobie tego wyjątkowego 'czegoś'.

Czytać.
Gotować.
Wrzucać na luz.
Być stanowczy.

Myśleć.
Siedzieć w domu.

Chamstwa, egoizmu i utożsamiania złosliwości z inteligencją. Zarozumialstwa i ignorancji, która w mojej opinii jest gorsza od nienawiści.

Amerykańskiego budownictwa i czasem mentalności.

Zmywania naczyń i sprzątania. Ścieranie kurzy zawsze mnie... hmm, wkurzało.

Parad równości i drag queen. Robienia z siebie widowiska. Ostentacyjna inność jest trochę przereklamowana.

Okularów typu nerd. Bleh.

Noc i to, co się z nią wiąże, piękno rozgwieżdżonego nieba, poczucie wszechogarniającego spokoju.

Architekturę pod wieloma postaciami. Antyczną, współczesną, klasycystyczną i barokową. Doceniam walory przemyślanych układów urbanistycznych jak i pojedynczych budowli.

Burze z piorunami.

Interpunkcję i poprawność językową. Duży zasób słów, nie dla popisu, ale dla podkreślenia piękna i różnorodności naszego języka.

Przytulanie. Od czasu do czasu byłoby bardzo miło.

Jedzenie. Bez tego nie mógłbym żyć. Bo jak tu docenić piękno świata nie przekąszając od czasu do czasu kanapki z serem, pomidorem i majonezem?

Sztukę. Rozmaitość barw układających się kreatywnie w pełen obraz.

Dźwięk silnika trolejbusu. To muzyka dla moich uszu.

Brodaczy, ewentualnie rudzielców. Może być też jedno i drugie. Mniam!

Ludzi asertywnych i zdeterminowanych. W końcu kochamy to czego nie mamy.

Czasem samego siebie.
Samotności i odrzucenia.
Ludzkiej głupoty.

Szczęście i poczucie akceptacji.
Więcej nie powiem bo to trochę intymne.

Mój wymarzony facet...

To przede wszystkim facet, pomimo iż jestem osobą tolerancyjną i szanującą ludzi, to mężczyźni pozbawieni swojej męskości wykraczają poza granice mojej akceptacji. Ale dużo też zależy od charakteru. Powinien być zwyczajny, ze swoimi drobnymi dziwnościami i nawykami, ale to nie znaczy nudny. Stęskniłem się trochę za normalnością, w której zaczynam odnajdywać siebie. Cenię wygląd, ale najbardziej urok osobisty. Poza tym jeśli musiałbym wybierać pomiędzy inteligencją a dojrzałością, wybrałbym to drugie.