innastrona.pl · PROFILE z_glowa_w_chmurach Kraków

Profil http://www.innastrona.pl/user/zglowawchmurach/

z_glowa_w_chmurach, Kraków (21 lat)

Województwo:	Małopolskie
Gadu-Gadu:	widoczne tylko dla zalogowanych
Ostatnie logowanie:	wczoraj 0:28

Profil został otwarty: 2009.10.26 22:54. Od tego czasu jesteś moim 954 gościem.

podaruj przyjaciela IS

Moje serduszka (31):

Serduszka otrzymane od osób, które zrezygnowały z profilu są automatycznie usuwane.

wiadomość

złote serce!

serce!

komentarz

znajomy



Użytkownik posiada własną galerię Liczba dodatkowych fotek: 10
» zobacz dodatkowe fotki

płodzę (sztukę, żeby nie było wątpliwości :P ).

Popadam w stan integracji z chwilą obecną i światem, moment medytacyjnej bezmyśli zwanej potocznie acz dość wyraziście zawiasem.

Myślę nad kolejnymi projektami twórczymi.

Spędzam czas sama ze sobą, najlepiej w jakiejś głuszy.

się ruszać. W sensie sportować.

Dzwonić do przyjaciół. Bo kontakty mi się rozluźniają... Czasem bardziej, czasem mniej. Generalnie powinnam być bardziej konsekwentna.

Rysować z natury.

Nie używać czarnej farby (podobno. Ale w sumie się z tym nie zgadzam).

Robić pranie. Bo pies i kot na zmianę śpią na rosnącej kupie brudnych rzeczy i staje się ona jeszcze brudniejsza a potem całe pranie i tak jest w sierści... (wiem, ohydne).

Zmywać kubki gromadzące się na biurku (nie będę się wdawać w szczegóły).

Sprzątać, tak ogólnie :P

jeść (a tak to uwielbiam!!!).

Przeklinać. Ostatnio mój słownik się.... hm.... no... ten... no... jak to się nazywa.... no, ku**a................. skurczył, właśnie :P Zubożał.

Brać na siebie obowiązków innych w ramach martyrologii, która sama mi się lubi wkradać w życie.

Się zawieszać jak idę przez miasto, zwłaszcza na przejściu dla pieszych.

Ostrzyć mojego kochanego noża, bo nic z niego nie zostanie. I nie powinnam tak często strugać nim ołówków i kredek i pożyczać go wszystkim na zajęciach, żeby się biedaczek nie tępił.

Kląć na techniki cyfrowe. Podobno można (i trzeba) to polubić. I umieć :P

Lenistwa. Nie mylić z chill outem. Ale jak sama ciągle coś robię to wkurza mnie jak ktoś się opieprza, nic na to nie poradzę, odruch bezwarunkowy :P I jak jeszcze potem narzeka. Argh.

Męskich kobiet. Takich, którym trzeba się uważniej przyjrzeć, żeby stwierdzić, że nie są facetami.

Tandety. Aż mnie boli (brama Floriańska, plastikowe świecące matki boskie, obrazy zachodów słońca nad morzem i takie tam :P ).

Uprzedzeń. Tych typowo polskich najbardziej.

Jak ktoś truje.

Wpadać w stan nieustannej chęci i możności tworzenia. Rzadko się zdarza, ale jak już dopadnie... Wtedy pozostają tylko ogromne ilości kawy i przysypianie w pociągu i w przerwie w zajęciach na starej kanapie w pracowni :P

Ludzi giętkich w sposobie myślenia.

Lodowatą wodę w strumykach górskich.

Gorący piasek nad morzem.

To jak pachnie gnojówką i nagrzanymi słońcem ziołami na wsi.... Ach... Rozmarzyłam się.

Góry, morze, naturę w swojej istocie i patosie, który nie jest tandetny tylko sam w sobie i nie ma sobie równych.

Mech, rdzę, korę, zacieki i wszelkie abstrakcyjne faktury, których człowiek nigdy nie odda w ich naturalnej prostocie i cudowności.

Drobne piękności zwykłych chwil.

Grać w Warhammera.

agresji ludzkiej. Bo jej nie rozumiem tak do końca. Bywam aż zanadto spokojna czasami... Albo wycofana. W każdym razie nie lubię i gubię się przy wybuchach negatywnych emocji.

Ewentualnego szaleństwa (własnego).

Filmów i opowieści o opętaniach.

Stracić prawą rękę. Albo w ogóle ręce. Trzeba by uczyć się wszystkiego od nowa przy pomocy ust/stóp... Przeraża mnie taka wizja tworzenia.

znaleźć chodź jedną osobę, która będzie miała taką wizję na sztukę jak ja :P Czuję się samotna pod tym względem :( Chciałabym móc z kimś wykrzykiwać "Tak, właśnie!", "No, to jest świetne!", "Właśnie tak to trzeba było zrobić... I jeszcze o to tutaj... no nie mogę, o to chodzi!"

Przeżyć życie spokojnie. Mogąc celebrować każdy moment bez szaleństwa, złości i pędu. I trucia innych ludzi.